Mükemmeliyetçilik insanı yoran bir detaydır.
Her şeyin hemen olabilmesini istemek olmayınca zorlamak ,zorladıkça olabilme olasılığını düşürmek .

Sabır gösterilse akışına, bırakılabilinse daha çabuk olabileceğini bilmemize rağmen biraz geciktirdiğimizi ancak sonradan anlarız.

Bizi yoran en önemli hatalarımızdan biri de bu.

Diğerlerine gelince.
Mutlu, güçlü görünebilmek yani mış yapmak.

Halbuki hayatta her şeyin karşıtı olduğu gibi mutlunun karşıtı mutsuz, güçsüz de olmak var.

Bu halimizi de kabul etmek nerede hata yaptığımızı anlayıp telafi etme gibi.

Ne hissediyorsak onu yaşamalıyız geçici olduğunu bilmeliyiz ki huzuru, umudu yakalayalım.

Ayrıca başkalarını da mutlu etme isteğimizi unutmayalım.

Bu duygunun saflığına aldanmadan kendimizi yormamaya bize aynı değeri veren insanlara bunu
Paylaşmamızın daha doğru olduğunu bilmemizin gerektiğini inanalım.

Kendimizi tüketmemizden başka bir işe yaramayacağını da.

Tutumumuzun herkese karşı aynı şekilde olmayacağına bilmemiz ona göre davranmamız gerektiğini bilmem hatırlatmaya gerek var mı?

Ederi kadar olanla değil,
Değerine değer katanla
Beraber olmayı seçelim.

Enerjimiz kıymetli kendimiz ondan daha kıymetli.
Sevgi ile kalın.
Emel Araz