BU GERÇEĞİ ANLATAN HİKAYEDİR.

Muhtarem arkadaşlarım okurlarım dostlarım lütfen okuyunuz.

Dün bir işim vardı Hüseyin Kahya (emekliler) parkının ordan geçiyordum,

Birisi beni çağırdı, döndüm baktım Deliceli bir arkadaş çay içelim dedi, işim var dememe rağmen ısrar etti yanında epey yaşı ilerlemiş bir amca vardı.

Babanmı diyecektip hatırladım iki yıl önce köyüne babasının cenazesine gitmiştik,

Ben bu amca kim demeden o sözü aldı sizi tanıştırayım, bu Ali dayı herkes çoban Ali derler doksan dört yaşında dedi.

Ali dayı yaşına ramen dinç kilo yok derlerya çıta gibi, oturduk çay içerken sohbet koyulaştı
Arkadaş dediki Ali dayı Ahmet şair sen çoban hikayeni anlat bu birşeyler yazardedi.

Gerisini Ali dayıdan dinleyelim.

Biz üç kardeştik birisi inşaatte taşeronluk yapıyordu durumu iyi en büyüğümüz çiftçilik ve hayvancılık yapıyordu
Onunda durumu onlarca iyi.

Ben çobanlık yaptım, önümde sürüm, azığımda dürüm gecem gündüzüm dağda, ovada kırda geçti,

Helâl kazanıp helâl yedim o gözbebeği yavrularıma bir lokma haram tattırmadım .

Bu konuda rahmetli eşimde titizdi, haramı yemedik yedirtmedik hamdolsun.

Vücudum sıhhatli bir haramdan uzak oluşumdan, birde kırlarda temiz hava ve şimdikilerin yürüyüş yollarında yaptıkları sporu biz iş olarak yaptığımızdan olsa gerek.

Üç oğlum iki kızım var
Kızlar okumadı kursa gönderdim ikiside kurân okuyor dini bilgileri yerinde, oğlumun birisi öğretmen oldu, birisi Makine kimyada elektirik mühendisi küçük oğlum doktor ortopedi uzmanı eşim dokuz yıl oldu vefaat etti

Allah razı olsun çocuklar her ihtiyacımı alırlar küçük oğlanla aynı binada yanyana oturuyoruz, gelinler, kızlar gelirler bütün ihtiyacımı görürler.

Emekli deyilim, oğlanlar kendi aralarında anlaşmışlar her ay onar bin tl. Hesabıma yatar aylık otuz bin lira, elektirik, su doğal kazı onlar öderler ne geldiğini dahi bilmem.

Çocuklar köye gittikçe çobanın çocukları diyorlar.

El demiyor , gardaşlarımın çocukları torunları diyor, komşular köylüler sevgiyle söz ediyor.

Kardeşlerim öldü çocukları, torunları mal hırsıyla birbiriyle dargınlar.

O malın üstünde huzur yok, zaten haram yediklerinden ahlakta yok, dedikodu, onu bunu şikayetler, köyde yapılan hayır işlere çomak sokmak vs. İsleri bu bunlarda benim çocuklarıma çobanın uşakları diyorlar.

Oysa ben çobanlığı bir peygamber mesleği diye yaptım,

Bunlar söylenmez beşvakti kaçırmadım Allah’da bana engüzel serveti atasına bağlı evlâtları verdi.

Evet kururla söylüyorum ben çoban Ali’yim herkese selâmlar olsun.

Böyle yazmak uzun oluyor okuyanı yoruyor bunu şiirlere anlatacağım çoban Ali dayı, çok şeyler anlattı
Onları şiirle işleyeceğim

Çoban Ali dayının elinden öpüp müsade ve duâsını aldım.
Allah öyle atasına bağlı evlâtları cümleye nasip etsin.
Ali dayı Ahmet yavrum mutlaka boş vaktinizde orurup sohbet edelim dedi sözleştik, ayrıldık.

Ahmet Ulusoy