NEFSİNİZE DEĞİL, ÖZÜNÜZE DÖNÜN

İnsan bazen nefsinin peşinden giderken özünden uzaklaşır. Oysa nefsine hâkim olamayan insan, çoğu zaman en büyük zararı yine kendisine verir. Çünkü özünü unuttuğu yerde, neyin gerçek neyin geçici olduğunu ayırt etmek de zorlaşır.

Dünyanın sahte ambalajları vardır. İçinde ne kadar cazip, parlak ve çekici görünürse görünsün, o ambalaja teslim olan insan bir gün gerçekle yüzleşir. İşte o zaman anlar; peşinden koştuğu birçok şeyin aslında ne kadar değersiz, anlamsız ve geçici olduğunu…

Zamana uymak, zamanı birebir yaşamak değildir.

Zaman gelir ve geçer. İnsan ise o zamanın içinden kendi özünü çıkarabildiği ölçüde gerçekten yaşamaya başlar. Kendine döndükçe değiştiğini fark eder. Önce bazı insanlardan uzaklaşır. Boş konuşmalara, gereksiz tartışmalara, samimiyetsiz davranışlara tahammülü azalır. Başkalarının hoşuna girmek için rol yapmaktan, “mış gibi” yaşamaktan yorulur.

Çünkü insan kendini buldukça sadeleşir.

Sadeleşmek, hayattan vazgeçmek değildir. Tam tersine, hayatın içindeki gereksiz olanı ayıklayıp gerçekten değerli olana yer açmaktır.

Kalıcı olan; insanın karakteridir, vicdanıdır, inancıdır, özüdür.

Yalnızlık da her zaman asosyallik değildir.

Bazen yalnızlık, insanın kendisini bulmasının en sessiz hâlidir. Seçiciliktir. Kalitedir. Kendiyle barışık olabilmektir.

Kendini bulmuş insan, başkalarının övgüsüne de yergisine de eskisi kadar ihtiyaç duymaz. Çünkü kendi değerini başkalarının sözlerinde aramamayı öğrenmiştir.

Zaman ne getiriyorsa onu kendi ölçüleriyle yaşar.

İşte bu yüzden insan, zamanla kalabalıklardan ayrışmaya ve kendini bulma yolculuğuna girer. Artık boş konuşmalara dayanamaz. Çünkü insanın ruhu, bir kez anlamı keşfettiğinde anlamsızlığın içinde uzun süre kalamaz.

Öyleyse ÖZÜ, nefsimizden ayıralım.

Dünya çok büyük görünüyor ama aslında çok şey geçici…

Geride bıraktığımız maddeler, eşyalar, makamlar, gösterişler bir süre daha kalabilir. Fakat insanoğlu bu dünyada her zaman geçicidir.

Geriye ne bıraktığımızdan çok, nasıl bir insan olduğumuz önemlidir.

Belki de gerçek zenginlik, daha fazlasına sahip olmak değil; sahip olduklarımızın bizi kendimizden uzaklaştırmasına izin vermemektir.

Nefsinize değil, özünüze dönün.

Çünkü insan, kendine döndüğü gün gerçekten yaşamaya başlar.

Emel Araz