Siyaset sahnesi hiçbir zaman sadece yerli aktörlerin hamlelerinden ibaret olmamıştır; özellikle Türkiye söz konusu olduğunda, sınırların ötesindeki karanlık odakların nefesi her zaman içerideki taşları oynatmaya yeltenir. Son günlerde Türk siyasetinde kurulan yeni partinin meclis grubunu oluşturması ve 90’ı aşkın vekille “ana muhalefet” pozisyonuna yerleşmesiyle birlikte, okyanus ötesinden ve Avrupa koridorlarından gelen seslerin perdesi de tamamen kalktı. Karşımızda duran tablo sıradan bir siyasi analiz konusunu aşmış, devletin bekasını ilgilendiren aleni bir operasyona dönüşmüştür.

Düne kadar “takiye” zırhının arkasına saklanan, gizlilikle devletin kılcal damarlarına sızan FETÖ terör örgütü, artık sığınacağı limanı bulmuş olmanın verdiği cüretle tüm saklanma ihtiyacını bir kenara bıraktı. Bunun en somut kanıtı, yurt dışında firari ve kaçak olarak yaşayan örgüt militanlarının yeni kurulan bu partiye sosyal medyadan ekranlara kadar her mecradan aleni bir şekilde sahip çıkmasıdır.

Bakınız; örgütün en bilindik ekran yüzlerinden ve kalemşörlerinden olan Tarık Toros, adeta bu partinin gizli bir eş başkanı edasıyla ekran karşısına geçip “Ana muhalefet olduk, her şey planlandığı gibi yürüyor, yol kazası olmadı” diyerek zafer çığlıkları atıyor. Operasyonel videolarıyla tanınan bir diğer firari Cevheri Güven, eski muhalefet yapılarının artık tamamen gündemden düşmesi gerektiğini savunarak yeni partiyi işaret ediyor. Örgütün bir diğer kaçak tetikçisi Emre Uslu ise hiç kıvırmadan, “Özgür Özel’in partisini alkışlıyorum, destekliyorum” diyerek bu yeni oluşumu Erdoğan’a karşı sivil bir alternatif olarak gördüklerini açıkça ilan ediyor.

Bu üç isim sıradan şahıslar değildir; devlet hafızasında her biri ihanetin, kumpasın ve firarın sembolüdür. Bugün yurt dışındaki güvenli sığınaklarında oturup, Türkiye’deki yeni bir siyasi partiyi böylesine iştahla, adeta kendi “öz mallarıymış” gibi sahiplenmeleri, Türk milletinin zekasıyla alay etmektir. “Biz ana muhalefet olduk” cümlesindeki o sinsi “biz” ifadesi, tehlikenin boyutunu tüm çıplaklığıyla gözler önüne sermektedir.

Bu açık destek, çiçeği burnunda siyasi hareket ve onun liderliği için bir rüştünü ispat etme değil, bir teslimiyet sınavıdır. Temiz siyaset iddiasıyla yola çıkanlar; Tarık Toros’ların, Emre Uslu’ların ve Cevheri Güven’lerin bu zehirli ve kirli alkışlarını ellerinin tersiyle itmek zorundadır. Eğer bu aleni sızma ve sahiplenme girişimlerine karşı net, tavizsiz ve radikal barikatlar örülmezse, bu parti toplum vicdanında henüz yolun başındayken “proje” etiketiyle damgalanacaktır.

Türk milleti, 15 Temmuz’da kanıyla ve canıyla ödediği ağır bedelleri unutmamıştır. Aynı karanlık senaryonun, yeni isimler ve ambalajlarla siyaset sahnesine sürülmesine, vatansız firarilerin elinde bir oyuncak haline getirilmesine asla ve katla izin vermeyecektir. Maskeler ne kadar yeni olursa olsun, arkasındaki yüzleri bu millet çok iyi tanımaktadır!

Hüsnü Karabulut

Araştırmacı Yazar