Sevgili dostlar merhaba.
Öncelikle Tüm İslam Alemi icin hayırlı Ramazanlar.
Hoş geldin şefkat ayı, merhamet, paylaşma, dostluk, sevgi ayı…
Madem ki bu ay paylaşım ayı, sevgi ayı, kelamımızın konusu da SEVGİ olsun.
Sevginin gücü, insanın iç dünyasında başlayan ve dış dünyayı dönüştüren görünmez bir enerjidir. O, yalnızca romantik bir duygu değil; insanın kendisiyle, başkalarıyla ve hayatla kurduğu en derin bağdır. Sevgi, dokunmadan iyileştirir, konuşmadan anlatır, zorlamadan değiştirir. Bu yüzden en büyük gücü, sessizliğinde saklıdır.
Gerçek sevgi, sahip olmak değil anlamaktır. Kontrol etmek değil özgür bırakmaktır. Bir insanı olduğu gibi görebilmek, kusurlarıyla birlikte kabul edebilmek büyük bir cesaret ister. Çünkü sevgi, egoyu geri çekip kalbi öne çıkarır. Kalp öne geçtiğinde ise savunmalar yumuşar, duvarlar incelir, maskeler düşer. İnsan, en çok sevildiğini hissettiği yerde kendisi olabilir. Ve insanın kendisi olabildiği yer, onun en güçlü olduğu yerdir.
Sevgi aynı zamanda öğretmendir. Bize sabrı öğretir; çünkü sevdiğimiz şeyin büyümesi zaman ister. Bize affetmeyi öğretir; çünkü kırılmadan sevmenin mümkün olmadığını anlarız. Bize sınır koymayı öğretir; çünkü sevgi, kendini yok saymak değildir. Gerçek sevgi, hem “seni önemsiyorum” diyebilmek hem de “kendimi de önemsiyorum” diyebilmektir. Bu denge kurulduğunda sevgi bağımlılığa değil, olgunluğa dönüşür.
Sevginin en dönüştürücü hali ise insanın kendine yönelttiği sevgidir. Kendini sevmeyen bir kalp, dışarıdan gelen sevgiyi ya reddeder ya da ona tutunarak kaybolur. Oysa kendini seven insan, sevgiyi bir ihtiyaçtan çok bir paylaşım olarak yaşar. İçindeki boşluğu doldurmak için değil, içindeki fazlalığı paylaşmak için sever. İşte bu noktada sevgi, eksiklikten değil bolluktan doğar.
Hayatın en zor anlarında bile sevgi bir pusula gibidir. Kaybolduğumuzu sandığımız anlarda, “Ben nasıl bir insan olmak istiyorum?” sorusunun cevabı çoğu zaman sevgide saklıdır. Kırıldığımızda sertleşmek yerine yumuşayabilmek, incindiğimizde incitmemeyi seçmek, korktuğumuzda kapanmak yerine açık kalabilmek… Bunlar zayıflık değil, sevginin gücüdür.
Sevgi, dünyayı bir anda değiştirmez belki; ama bir insanın kalbini değiştirir. Bir kalp değiştiğinde bir hayat değişir. Bir hayat değiştiğinde bir aile, bir çevre, bir gelecek değişir. Bu yüzden sevgi küçük bir his değil, büyük bir harekettir. İçimizde başlayan ve dalga dalga yayılan bir dönüşümdür.

Ve belki de en önemlisi şudur: Sevgi beklemek değil, olmaktır. Sevgi görmek değil, görebilmektir. Sevgi aramak değil, taşımaktır. Çünkü sevgi, bulunduğunda değil verildiğinde büyür. Kalpten çıkan her sevgi, bir başka kalpte yankı bulur. İşte sevginin gerçek gücü tam da burada başlar.
SEVGİYLE KALIN EFENDİM.
Merih Nebioğlu