HATİCE’LERİN HİKAYESİ BİTMEZ (1.bölüm)

Görücü usulü ile evlenmişti Hatice sevdiği erkek Sinan olduğu halde birbirlerine söz verdikleri halde babası vermemişti onu bağı bahçesi olmadığı, başlık parasını alamadığı için durumu iyi olan 45 li yaşlarda olan daha önce bir evlilik geçirmiş ilyas’a verdiler onu körpecik 16 yaşında.
İlyas köyden dışarı çıkmamış sosyalliği olmayan hatta asosyal narsist sadist olan bir adama.
Daha bir erkeğin bile elini tutmadan gözlerin içine bakmadan onun duygularına önem vermeden evlendirdiler onu.
Evden almaya geldiklerinde Hatice’nin düğüne değil de ölüme gider gibi hali vardı.
Yüzüne taktığı mış maskesi ile istemeden annesinin babasının elini öpüp ilyas’ın kolunda çıktılar.
Davulları, zurnaları duymuyordu bile Hatice hiç bilmediği kocası olacak adamın yanında.
Düğün bitti herkes dağıldı onlar birbirlerini tanımadıkları odalarına gittiler.
Sevgiyi bekleyen Hatice
Hoyratça ve de çokça aç olan İlyas’ın şimdiye kadar kurduğu hayallerinin içine edeceğini bilmiyordu. Sabaha kadar uyuyamadı vücudundaki acıdan taşıyamadığı ısırıklar içerisinde.
Kendi kendine soruyordu bu mu evlilik diye?
Sabah oldu İlyas çok şey yapmışcasına erkek olmanın egosu, hazzı ile Hatice’ye seslendi kalk kahvaltıyı hazırla…
Böyle başlamıştı Hatice’nin hikayesi. İlk bölümü böyle bitirelim devamını daha sonra anlatalım.
Çünkü hikaye uzun Türkiye’de Haticelerin hikayesi bitmez….
EMEL CE den Sevgiler.