İlişkilerde boşluk doldurmak değil anlam katarak yolculuğa devam etmek olduğuna inanan biriyim.

Yoksa herkes bir şekilde kendi bildiğince yol almakta.
Önemli olan aynı ritimde düşüncelerde bütünleşme haline geçme güzelliği.

Boş düşünen boş konuşan amacı olmayan sadece vakit geçirmek isteyen insanları hayatına girmeye kimsenin hakkı olmasın.

Sevdiği şeyi yapmalı insan sırf görev olsun diye hiçbir olumsuzluklara katlanmamalı.

Hayır demek istemediği bir şeyi kırmamak adına istemeden yapmak insanı o kadar yorar ki zamanla kendisine olan saygısını yitirmesine sebep olur.

Olmuyorsa oldurmaya çalışmamalı insan hayatına aldığı kişilere karşı dürüst olup uyumuyorsa sessizce uzaklaşmalı.

Bunu yapamayan nice insan tanıyorum olumsuz düşünen olumsuzlukları çeken karşısındakine de geçiren insanları ne kadar aza indirilirse doğrularla karşılaşmak o kadar kolay olacaktır.

Bir insan önce kendisine dürüst olmalı sonra karşısındakine canını acıtsa da keşkelere zaman vermemeli yaşanmıştır bitmiştir demeli.

Yalan söylemek eldekinden de olmamak için onca senesini harcamış olan kişilere ayıp olmuyor mu? bu taraftan işler dediği gibi yürümüyorsa düşüncelerinden doksan derece dönülmesi ne kadar acı değil mi?

Her dönem insanın hayatına çeşitli insanlar girer bu girenlerin içerisinde sana çok şeyler öğretecek kişiler çıktığı gibi senden çok şey alıp götürecekler de çıkacaktır.

Her iki yerde de kendinde göremediği parçaları görecek hayatındaki pazılı yavaş yavaş tamamlayacaktır.

Dönüm noktasından çok geçtiğimiz zamanlar olacaktır her dönemeçte geride bıraktıklarımızı şükrederek gelecek beklentimize umutla bakmayı bileceğiz.

Uyanık olmak hayır demeyi bilmek erdemliliktir.
Önemli olan her yaşananın bizim hayrımıza geliştiğinin bilincine varıyoruz diyebilmektir.
Sevgiyle kalın….
Emel Araz