FARKLIYIZ DİYE DÜŞMAN MI OLMALIYIZ? Birbirimize tahammülümüz neden bu kadar azaldı? Eskiden aynı sofrayı paylaşan, farklı düşünceleri dinleyip saygı duyan insanlar, bugün sosyal medyada birbirine tahammül edemez hale geldi. Hoşgörünün yerini öfke ve saygısızlık sabrın yerini ön yargı aldı. Peki, neden? Toplum olarak dinlemiyoruz. Anlamaya değil, karşı çıkmaya odaklanıyoruz. Biri farklı düşündüğünde onu düşman bellemek sıradan bir refleks haline geldi. Oysa hoşgörü, sadece benzer düşünceleri değil; farklı olanı da anlayabilmeyi, hatta kabul edebilmeyi gerektirir. Bir diğer sebep ise empati eksikliği . Karşımızdakinin o düşünceye sahip olduğunu kabul etmek yerine ,yargılamayı tercih ediyoruz. Sosyal medya, farklı görüşlerin çarpıştığı ama insanların nadiren birbirini dinlediği bir arenaya dönüştü.
Ailede, okulda, sokakta hayatın her alanında hoşgörüyü yeniden inşa etmemiz gerekiyor.
Bu sadece büyük laflarla değil, küçük adımlarla olur. Dinleyerek, saygı duyarak, öfkeyle değil sabırla yaklaşarak. Çünkü hoşgörü, bir toplumun en güçlü harcıdır. Unutmayalım; aynı fikirde olmak zorunda değiliz, ama aynı dünyada yan yana yaşamayı öğrenmek zorundayız.
Hoşgörü bir lütuf değil gerekliliktir. Farklı görüşlere kulak vermek bizi zayıflatmaz, aksine olgunlaştırır. Daha huzurlu bir toplum için önce birbirimize anlamaya çalışmalıyız. Küçük bir adımla başlayabiliriz örneğin; bugün birini sadece dinleyin yargılamadan . Belki de hoşgörü dediğimiz O büyük değeri yeniden hatırlarız.
Victor Hugo ‘nun dediği gibi.”Hogörü;kalbin bilgeliğidir.”

Esen kalın
Zerrin Tunalı