Bugünlerde yayınlanan 60 lı yılları anlatan bir diziyi tekrarını YouTube’da izliyorum İyi ki sosyal mecralar var yoksa kesinlikle izleyemezdik güzel dizilermiş Emek verilmiş cesur davranılmış , bazı oyuncuların fazla tecrübeleri olmasa da tüm saflığıyla olağanüstü becerileriyle bezenmiş hikaye anlatılıyor ismi de
(Hatırla Sevgili)…
Bugüne uyarlansa değişik pek fazla bir şey yok konusunda sadece orada geçen yıllardaki cezalar idamla olurmuş.
Çok şükür ki kaldırmışlar Yoksa şimdi bazı partilerden eser kalmazdı sadece içeri atmalarla, kısıtlandı şükür.
Tabii içeride neler yapılıyor bilinmez ama o yıllarda insanlar pisi pisine öldürülmüşler.
Şimdi gittikleri ile kalanları ölümsüzleştirilmiş olarak anlatsalar da ne kadar acı değil mi.
Yapılanlar hiçbir zaman yanlarına kalmasa da öldürme duygusu bile insana acı ürperti veriyor.
Dizide aynı isyanlar, boykotlar itirazlar, şikayetler ve yine aynı sonuçlar çoğunlukta dediğim gibi tek fark idamlar.
Korku vermeler aynı demek ki genetikmiş dedelerden torunlara kalan mirasla devam ediyor şimdiki durum.
Peki bu kalıcı mı tabii ki değil acı çekenlerin de torunları var.
Hani bir söz vardır keser döner sap döner misali ucu belki de kimleri kesecek.
Hiç kimseye kalmamış bu Dünya Sultan Süleymana kalmamışken sana bana mı kalacak demeli
insan.
Hep hep banalar nereye kadar bir insan ömrü ne kadar ediyor ki.
Ettiğini ödemeden gitmiyor insan sadece bu bilinmeli.
Diziye gelirsek o yıllarda da sağlık sorunları ve teknoloji eksikliği varmış şimdi teknoloji var ama insan sağlığı yine yok aynı kaos devam ediyor.
Paralel evrenin yansıması bu üzerinden 65 yıl geçse de çok az farklılıklarla kendini gösteriyor yine.
Değişiklikler sadece insanların saflığı temizliği duruluğu menfaatsiz yaşamlığı günümüze uymayan.
Gerisini hiç yadırgamadım izlerken.
Yasaklar aynı üniversitedeki durumlar hep aynı.
Değişik olan nesiller.
Yozlaşmış hayatlar.
Duyarsız hayatlar
Manevi değersizlikler
Maddi çıkarlar
Sevgisizlik hoşgörü olmayan bir yaşam daha da sayılır da Neyse..
Ölümler bile sıradanlaştı yanında adam öldürülüyor geçip gidiyorsun. İki günde unutuyorsun.
Her sektörün yozlaşma durumu hemen hemen aynı eskiden imkanlar az olsa da gerçekler ortaya konulmuş şimdi kolaya kaçıp yapay duygusallık verilerek gerçekliğini yitirmiş kalıplar halinde oluşmuş diziler, programlar var ortada. Gelecek kısıtlamalar dan dolayı senaristinden yapımcısına oyuncusuna kadar gerçeği ortaya koyamıyorlar koymak isteyenlere de dur diyorlar.
Yapaylaştı herşey boş kafaların daha da boş kalmaları için o ne yaptı bu ne yaptı programları kondu uyuşturucu almış gibi uyutuyorlar herkesi.
Uyumaya direnenler ise halâ çabalamakta aramakta.
Diziye gelirsek eğer, ne kadar Bir aşk hikayesi anlatsa da içindeki detaylar önemli izlemenizi öneririm o yıllarda çok küçük olup hatırlamayanlara hatırlayıp da tekrar izlemek isteyenlere küçük bir not fazla yadırgamayacaksınız izlediklerinizden.
Toparlarsak yazıyı Böyle gelmiş böyle gider demeyerek ,mutlaka geç olsa da gelecek o günler diyerek ….
Sevgiyle kalın.
Emel Araz