Kimsenin iyileştiremeyeceği ama bundan sonra da yıpratamayacağı durumları onarmak yeniden inşa etmek benim için hiç de kolay olmadı.

Her yara verilen her darbe beni daha da güçlü , dayanıklı ve çok sert hale getirdi.

Çok zayıf çaresiz olduğum anlar olmadı mı tabii ki oldu onlar da bile benim manevi duygularımı ve tutkularımı birazcık hırsımı kendimi bırakmama engel oldu.

Biliyordum ki kimsenin kimseye fayda olmacağını.
Tecrübelerim Bunu bana zamanla göstermişti.

Şimdi hepsi geçti diyebiliyor muyum tabii ki demiyorum bundan sonra kim bilir daha neler göreceğiz ama biliyorum ki ben istemeden bana kimsenin bir şey yaptıramayacağı.

Bu yüzdendir özgürdür marur dik duruşum.

Beklentilerimi epeydir yüksek tutmaya başladım artık küçük düşünmek yok.

Küçük düşünen, boş insanlara da artık yanımda yer yok.

Çevremi bütçem gibi minimuma indirdim..

Şimdi diyorum ki Ne kadar az insan o kadar çok huzur.
Bir hafta sonundan sevgiler…
Emel Araz