Siyaset ve politika ile ilgili yazılar yazmayacak, söylemlerde bulunmayacak kadar sevmiyorum siyaseti.

Bilmediğimden, anlamadığımdan değil, siyaset ve politikanın yanar döner olmasından, duruma göre renk değiştirmesinden, bukalemunlar gibi “işime gelirse o taraf gelmezse bu taraf” tarzındaki yaklaşım ve anlayışından dolayı kalıbımla örtüştüremediğim, sindiremediğim için yazmıyor, çizmiyor, söylemiyorum.

Ha tabii bir de “doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar!” atasözüne kendimce prim vermek istemediğim için kelimelerimi saklı tutuyorum kendimde!

Ama hani çivisi çıktı derler ya! Gerçekten de vakt-i zamanında çakılan bütün çivilerin çıkması, üstelik çakılacak olan kayda değer, elle tutulur, sağlam, okkalı çivilerin de kalmaması bu satırları yazdırıyor bana…

Öylesine yorulduk ki siyasi çekişmelerden, at topu tut topu tarzındaki paslaşmalardan, sen – ben kavgalarından, sözüm ona vatandaşın iyiliği için yapılan polemik, söylem ve uygulamalardan…

Yorulduk yahu!
Bezdik, bıktık, sıkıldık…
Gına geldi artık gına!

Aynı isimlerin etrafında dönüp duran bir çark ne uzuyor ne kısalıyor!
Ne öldürüyor ne güldüyor!

Sadece ülkemizde değil, dünyada da durum bizimkinden farklı değil.
Aynı isimler, aynı yüzler, benzer vaatler ve örtüşen eşdeğer menfaatler, hırslar, istekler…

Neden, niye?

Hem sonra niye siyasette yaşını başını oldukça almış, artık kenara köşeye çekilip varsa torun torbasını sevecek, yoksa da son demlerini faydalı işlere harcayıp huzur ve huşu içinde yaşamının sonbahar evresini tamamlayacakken niye halen sizleri görüyoruz siyasetin tozlu arenalarında?

Uzay çağına geçiş yapmışken, bilim ve teknoloji üst seviyelere tırmanmışken, artık frekanslar ve titreşimlerin farklı boyutlarını öğrenmişken, yaşıyorken, mesleklerin bile isimleri, kategorileri değişiyorken, herşey bilim çağına göre evriliyorken niye sizler değişmiyorsunuz?

Dünyada da bu böyleyken, ben “Banane dünya genelinden” diyerek direkt ülkeme bakıyor ve genç nüfusun fazla olduğu güzel ülkemde niye siyasette, politikada gençleri göremediğimi düşünüp hayıflanıyorum!

Pırıl pırıl genç beyinler, herbiri zehir gibi, eğitimli, bilgi ve bilim çağının çocukları… Yenilikçi, idealist, toplumcu, zeki, ilerici, araştırmacı…
Cevher gibiler…

Niye onlar beni yönetmesin?
Niye onların bana açacağı yol benim yolum olmasın?
Niye onlar benim müdürüm, bakanım, amirim, memurum, liderim olmasın?
Niye onların vizyonu benim vizyonum olmasın?
Niye onların hayalleri benim de hayallerim olmasın?
Niye…?

Yoksa genç oldukları için hata yaparlar da ellerine yüzlerine mi bulaştırırlar?
Ya da tecrübesiz oldukları için ülkeyi kaosa mı sürüklerler?

Sanki siz hiç mi….???!!!

Esen kalın.
Selin IŞIL