İnsanoğlu ne kadar aksini savunsa da balık hafızasına sahiptir.
Çabuk unutur unutmam dediklerini.
Halbuki doğan’ın kanunudur. her yaşanan gün bir gün gelir unutulur.
Unutulmayacak sayılı günler vardır her iki cins içinde erkekler sünnetindeki kirvesini,
Kadınlar ise doğum yaparken ebesini.
Geri kalan ne varsa her şey unutulur.
Giden kıymetler içinde bu budur.
Onsuz yaşayamam diyenler nasıl da yaşıyorlar hayat bu kadar acımasız işte.
Ne demiş büyüklerimiz büyük lokma ye büyük söz söyleme.
Kimseyi kınama gün gelir sen de kınanır sınanırsın.
Acıma kimseye acınacak hale düşersin.(Bu böyle değildi yazmak istemedim 🙂
Atalardan gelen bu sözler ne kadar doğrucu kalıcı değil mi
Yaşanmış denenerek söylenen sahici sözler bunlar.
İyi de kötü de çok etkilemedikçe uzun süre bellekte yer teşkil etmez.
Gün gelir etkisi yavaş yavaş azalarak bitecektir.
İnsanoğlunda tecrübelere dayanarak söylenen yine bir sözde bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın tabiri ne kadar menfaate dayanan ilişkileri kastetmekte.
Kime ne olursa olsun ucu bana dokunmasın hesabı.
Bencillikler böyle başlamıştır ve de devam etmektedir.
Can mı Canan mı?
Cananı düşünen kim?
Kabul edelim ki milletçe benciliz.
Yapılan işlerin arkasında olamayacak kadar, önemli değerlerin arkasında duramayacak kadar.
En küçük aile birliğinde bile böyleyiz menfaatimize dokunduğu zaman annemize bile beni dünyaya getirmeseydin diyebilecek kadar benciliz.
Zaman akıcı, zaman acımasız Yapan yaşattığını yaşamadan gitmiyor tesellisi bu.
Nankör olmayın, Sevgide kalın.
Emel Araz