HATİCE’NİN HİKÂYESİ – 7. BÖLÜM
Kapının çalınmasıyla evde büyük bir telaş yaşandı.
Gelenler polis memurlarıydı.
Kısa süre sonra geliş nedenleri anlaşıldı.
İlyas, eve geç geldiği son gece eğlendiği bir mekânda çıkan kavgaya karışmış, bir kişiyi yaralamıştı. Yapılan şikâyet üzerine polis ifade almak için gelmişti.
İlyas apar topar götürülürken, Hatice şaşkınlık içinde olanları izliyordu. Kayınvalidesi gözyaşlarına boğulmuş, kayınpederi ise oğluyla birlikte karakola gitmişti.
Ev bir anda sessizliğe büründü.
Şimdi ne olacaktı?
Yaralanan kişinin durumunun ağır olduğu söyleniyordu. Bu belirsizlik, evdeki herkesi derin bir endişeye sürüklüyordu.
Bekleyiş başlamıştı…
O gün bebek de sanki evdeki gerginliği hissediyordu. Sürekli ağlıyor, bir türlü sakinleşmiyordu.
Hatice, bebeğini kucağında sallarken düşüncelere dalıyordu.
“Ben evlendiğim günden beri neden huzur yüzü görmedim?” diye geçirdi içinden.
Babasının evindeki sakin ve güvenli yaşamı hatırladı. Buradaysa neredeyse her gün yeni bir olay, yeni bir korku yaşanıyordu.
Bütün bunların merkezinde ise hep İlyas vardı…
Hatice, bir yandan kayınvalidesini teselli etmeye çalışıyor, diğer yandan ev işlerini aksatmıyor, merakla gelen komşuların sorularına cevap vermeye uğraşıyordu.
Akşam üzeri kayınpederi eve döndü.
Yüzündeki ifade hiç de iyiye işaret etmiyordu.
Savcılıktaki işlemlerin ertesi güne kaldığını, yaralının durumunun ciddiyetini koruduğunu söyledi.
Bu sözler evdeki sessizliği daha da ağırlaştırdı.
Artık herkes aynı sorunun cevabını bekliyordu:
İlyas’ın kaderi yarın belli olacaktı…
Peki yaralı hayata tutunabilecek miydi? İlyas’ı nasıl bir karar bekliyordu? Ve Hatice’nin hayatı bu olaydan sonra nasıl değişecekti?
Bunu birlikte öğrenmek için Hatice’nin Hikâyesi’nin 8. bölümünde buluşalım.
Sevgiyle…
EMELCE